yalnızlığın en zengini1957
unutabilmek münkünmü
seni
bir şarkı gibi
yaşanmış sarı yapraklar
rüzgarla savrulurken
kah acı,kah rüya kah aşk gibi
tutabilsen ellerimi
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta