Sıradan oldu bunlar giderek.
Erkeğe küpe, kadına pantolon gerek.
Jöleye de bütçeden pay ayrılsın diyorum.
Düşünüyorum;
Demek ki, ben geri kafalıyım.
Susayım bari de
Çağı yakalayım.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta