İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Biz sade vadaşların anlıyamadığı nerdeyse her şeyi mısralara dökmüşsünüz.....hayatı zorlaştırmak için ne gekiyorsa yapıyorlar.....
Anlıyabildiğimiz günlere.....
Saygılar. Hülya Arısan
Biz sade vadaşların anlıyamadığı nerdeyse her şeyi mısralara dökmüşsünüz.....hayatı zorlaştırmak için ne gekiyorsa yapıyorlar.....
Anlıyabildiğimiz günlere.....
Saygılar. Hülya Arısan
ZATEN ANLATTIKLARINI YAPANLAR ANLASALAR SORUN KENDİLİĞİNDEN ÇÖZÜLÜR...
BİR İNSANI SEVMEKLE BAŞLAR HERŞEY DEMİŞLER
EN DOĞRUSU BU...
ÖNCE SEVECEKSİN İNSANLARI DOĞAYI
GERİSİ GELİR BENCE...
SAĞLICAKLA KALIN...
hazal
Okada anlayamadığımız şe var ki artık.
Birbirine zincir gibi bağlılar...
Birini tutsanız ,diğeri geliyor....
Ne söylemek,ne de ağlamak kar ediyor...Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta