Afşinde yoksul ailenin çocuğuydu,
Günleri çile doluydu,
Bir gün kendini Ankarada buldu,
Anlattığım dostlarımdı.
Hayalleri büyük şehirde yaşamaktı,
Yaşadığı günlerinden bıktı,
Kendini yoksulların arasına attı,
Anlattığım dostlarımdı.
Büyük insan olmuştu,
Vatan için bu yola baş koymuştu,
Geçirdiği zor günleri unutmuştu,
Anlattığım dostlarımdı.
Bakı verdi yaşadığı yıllarına,
Hizmet yapmıştı vatanına,
Gelmişti yolun sonuna,
Anlattığım dostlarımdı.
Hayaller kuruyordu gelmek için Afşine,
Varmak için zamanla yarışıyordu evine,
Gönlünü vermişti yaşadığı ilçesine,
Anlattığım dostlarımdı.
Siyah saçları bembeyaz olmuştu,
Beti benzi solmuştu,
İçindeki umutları konuştu,
Anlattığım dostlarımdı.
Mustafa dostlarını anlatı verdi,
Onları görünce gözleri gülerdi,
Beraber geçirdiği yılları severdi,
Anlattığım dostlarımdı.
Not. Dostlarım aklıma geli verdi bu şiirimi gece vakti
yazı verdim.
02.09.2011
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta