Mutlu bahtiyar insanı aradım,
Usandım aramadan yoruldum,
Sonunda aradığımı bulamadım,
Taki gelen gidene sordum.
Ama kalmadı yarınlara umudum,
Fakat geçen günlere yalvardım,
Ancak aradığım insanı bulamadım.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta