Anlatamam ki sana sen seni kuytulara sakladıkça. Anlamsız değil ki düşlerim düşüncelerim. Ne kaderdir ne kederdir sözcüklerimin ifadesi.
Ne yangın yeridir güneşin değdiği yer , ne çavlandır yağmurun düştüğü yer. Orası öyle bir yerdir ki ruh gözünün baktığı kutsal alandır.
Kasımpatılar domur domur oldu ilk yağmurda açacak haldeler. Deniz çarşaf gibi asudelikte masmavi gönüllere düşer sevdanın ateşi.
Sen senden akışla coşkun bir nehir olursun hislerinin yansısı ile benliğimin derinliklerinde.
Ne desem ne yazsam gecenin sessizliği , ıssızlığı çökmüş şu anda gözleriminin akına.
efes//35
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




ıssızlık çökünce dünyalarıma
ne yazsam ki
nasıl anlatsam ki
esenlikle kalınız
Duygu yüklü şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta