ay akşamına düşer gölge
gölgeyi akşama anlatabilmek
dal uçlarına yürür su
suları dallara anlatabilmek
patırdatınca yüreği sevda
sevdayı yüreğe anlatabilmek
bal verirken arıya çiçeği öpmek
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Şair olmanın inceliği burada; gölgeyi akşama anlatabilmek...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta