Anlatabilirim Şiiri - Zahmı Akıl

Anlatabilirim

Geceleri neler döndüğünü
Sokağın ağzında çürüyen hikâyeleri,
Nereden geldiğimi, nerede durduğumu,
Kimin kimi nasıl gömdüğünü.

Ne günahlara şahit oldum,
Dinlesen miden bulanır.
Ben hep yalanla terledim,
Anlasan ruhun daralır.

Hepsini anlatabilirim sana
Bütün dümenleri, bütün pası,
Pisliğin doğduğu kör sokakları
Uğursuz dünyanın çatlak hırsını.

Çaresiz fakirliği anlatırım,
Yalnız zenginliği de.
Kim ekmeğini kimden çaldı,
Kim kimi dua diye yedi niye

Ama anlatamam sana
Güzel olanı, sakin sabahı,
Sorunsuz bir kalbin
Kırılmadan attığı zamanı.

Anlatamam toz pembe düşleri,
Ütülü hayat masalını,
Eli nasırsız sevmeleri,
Korkusuz uyunan yastığı.

Hep umutlu olmayı bilmem,
Yarına temiz bakmayı,
Yağmurdan sonra çıkan
O çocuk kokulu havayı.

Anlatırım kırık camın dilini,
Gülün değil dikenin
Ete saplanan yerini.

Benim sözüm geceye benzer,
Işıkta rengi solar.
Temize dilim dönmez,
Ağzım kiri tanır, konuşur, satar.

Ve gördüğümü saklamam,
Gece saklasa da izi kalır.
Sokak unutmaz adını,
İnsan unutur, kir hatırlanır.