Her şey okadar anlamsızki..
Sen yoksun,senli günlerde..
Her şey okadar basitki..
Ben yokum,benli makaralarda..
Ve yine her şey okadar uzakkii..
En yakın dediğim sen yok…
Ev daha bi sessiz..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Özlemezsin beni düşünmezsin…
Yıkıp gittiğin yüreği bilmezsin..
Ama artık her şey okadar kaybolmuşkii…
Sende yoksun sensizlikte…
Çünkü bende yokum artık….
emeğine sağlık saygılar..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta