Gecedir ve karanlık.....
Hani sabaha en yakın saatler, yalnızlığın ilmek ilmek boynuna geçtiği, içtiğin suyun bile boğazına takıldığı ve ellerin terleyip gözlerin nemlendiği saatler....
Hani olur ya bazen; ne idiğü belirsiz bir duygu saplanır insanın taa içine, serseri bir kursunun gelip te alnının tam ortasını bulması gibi.
Ama öyle bişey ki ne zerre acı vardır,ne bir duygu öylesine dolaşır gelir seni bulur. Bir bitmişlik, bir tükenmişlik, hissizliktir adeta.
Karanlıktır, alabildiğine karanlık. Işıklar sa hep uzaktadır. Uzatırsın o çıra misali aydınlığa ellerini, ama nafiledir çırpınış.
Uzaktır tanıdık gözler, uzaktadır her şey, ve tüm yollar tuzaktır. Bir hengamedir kopar, fırtına misali.. Anlamsızdır, anlamlandıramadıgımız, unutulmuş ve köreltilmiş duygular.
Hani karanlıktır ya; katran karası.. Boğazına tıkanmıştır ve ellerin terli, gözlerin nemli, saatler durur sanki.
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta