2601) Zaman o kadar kısa ki?
Bir nefes kadar.
Nefesine kıymet ver.
2602) KAREKTERSİZ İNSANLARI GÖRDÜKÇE. KAREKTERİN ARTAR EKSİLMEZ.
2603) HERŞEYİ VEREN ALLAH,
NAMAZ NE BİLMEZSİNİZ.
BU NASIL RABBE KULLUK,
SECDEYE GİTMEZSİNİZ.
2604) İNSAN SARRAFI OLDUM,
SATMAYI BİLEMEDİM.
DOSTDAN İHANET GÖRDÜM,
KIYMETİ GÖREMEDİM.
2605) BEN VEFADIR DİYORUM,
SEFAYA DALIYORLAR.
HER BAŞA TAÇ TAKANI,
PADİŞAH SANIYORLAR.
2606) Sevmek sevilmek dünyanın en mutlu ikizidir ikisi bir araya gelince sevende sevilende mutlu olur.
2607) Görünüşe aldanma,
İnsan fanidir fani.
Hakk bilmez nice kullar,
Ancak canidir cani.
2608) Dünya fani, insan fani,
Kul ölüm dediğin ani.
Baki olan tek Allahtır,
Ondan başkası hep fani.
2609) Açığında yoldan çıkmış,
Kapalısıda yoldan çıkmış.
Kusur yolda değil,
Yoldan çıkanda.
2610) Koyun insan çok,
Lakin koyunu güdecek
Çoban yok.
2611) Yalakalar ilk önce kendini öne atar,
Akıllıdan akılllıyım sanarak
2612) İnsanların en bencil ve en tuhafı,
Kendini günahsız sayması.
ŞAİR YAZAR= ZEKİ GÜNAY
Zeki GünayKayıt Tarihi : 22.10.2025 19:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!