Bazen geçmişin sessiz çağrısını duyar insan ...Bir melodi, bir rüzgar, bir kokuyla başlar o davet. Kalp , anılara dönmek ister; çünkü orada hala eksik kalan bir parçası vardır.Ama söz verilmiştir, İnsan kendine ... Ve İnsan her hatırlayışta biraz daha susar ; çünkü bazı özlemler, sadece içten içe yaşanır, söze değil sabra yazılır.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta