Belki de yaşadıklarımız, bitmek bilmeyen bir döngüydü.
Şair öldü,
Şiir kana bulandı.
Ve çocuklar, savaşın ve zulmün acımasızlığında büyümeye mahkûm bırakıldı.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta