Kaldı geride hiç güzelliğini bilemeyeceğim yıllarım.
Bilmeden daha kaç kez yorgun düşer gözlerim.
Yıkılmasın diye çaba gayret gitti mi şimdi boşuna.
Kaldık mı fısıldaşanların, tenhada arasında.
İçi cam kırıkları hangi yana dönsek te aynıdır.
Bir beden değil ki ruhum kalmıştır, sancılarda.
Alamadım bir başımı şimdi ne yapsam, diye mi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta