Hayvan ağaç ve insan aynı şeyi solurlar
Birlikte havayı paylaşırlar
Farkında değil bu sevda
Toprağa bırakmış yari unutmuş
Duymamış onun kötü kokusunu
Tepelerdeki çiçeklerin ve üzerinde esen rüzgarın
Onun dokusunun nasılda tatlı tatlı kokuttuğunu
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta