içimden koparıp attığım kabukları
bir deniz bildi, bir de sen..
yap/a/madığın;
o kabukların karada dayanıklılığı
yoktu,
dalgaların sertliği idi
ince dokusunu sağlam kılan.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Çok teşekkür ediyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta