Ruhum kendince tarafsız, bembeyaz kanadı zincirli melek
Nedir ki bu çelişki içimizi eriten zehir zembelek
Zamana gülmesini öğretenler kuytuda gizlice ağlıyorlar
Hiçbir şekilde dayanmaz bu değişime açılan yürek
Bu ne tuhaf bir gün, dünyaya bomboş gözlerle bakmak
Ruhundaki anlamsız bıçak yaralarını sarıp sarmalamak
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




tebrikler...saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta