ANLADIM
Dinle Ve duy..
Sensiz sessiz çığlıklarımi taşı eden
yeri göğü bir eden.
gecenin ardından doğan sabahı.
karanlıkları yırtarak yüreklere ışıyan aydınlığın anlamını.
ışıklar içinde ışıksız kalmayı anladım.
Gören gözlerin görmezliğini
Duyan kulakların işitmezliğini.
seven yüreklerin sevgisizliğini.
varlıktaki yokluğu yok olmayı anladım.
Es dolu dizgin genlerime
uçur beni bilmediğim yerlerine yönlerine.
seni ararken beni buldum.
beni ararken seni buldum.
Anladım acizliğimi.
anladım hiçliğimi.
zerre kadar değerim yokmuş anladım..
Yalnızlık sensizliğin öbür adıymiş bilemedim.
Öksüz kalmış bir yavrunun burukluğu neymiş anladım.
Yokluğuna yenilmek bir hiçlik bir kaybolmuşluk.
Zaman çarkı arasında, böyleymiş yürek sancısı sığamamakmis odalara.
Dünya neden dar gelirmiş anladım.
Gözler neye yarar ki istediklerini göremiyorsa.
Dil neye yarar söylemek istediğini söyleyemiyorsa,
Neye yarar ayaklar istediği yere gidemiyorsa,
Eller neye yarar istediği eli tutamiyorsa
Aldığı nefes neye yarar.
Her nefeste ölüp ölüp diriliyorsa.
Bunları çıkartınca geriye kalan ne ki
Vuslata uzak, mutluluk tuzak,
Ölüme ramak kalmak.
Bu mudur? yaşamak..
Hilalavunyalı ✍️
26.05.2020
Kayıt Tarihi : 5.3.2026 03:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!