Anladım Şiiri - Hatice Ak

sabah gözlerimi açar açmaz
ilk mutfak penceremdeki
menekşelerime koşarım.
şaka gibi ama dün
ikisini de yanaklarından öptüm;
biri pembe, biri mor...
bu yüzdendir
sayı zikretme sebebim.

apartmanların
beton yığınları arasına
hapsolduğumdan beri
hep böyle geçiyor günlerim.

kuşlar kadar hür olduğum
dağlarımızı, ormanlarımızı,
tam da bu mevsimde
durulmaya başlayan
dereleri özledim.

mersin çalılarına düşen
çiy damlalarını toplardım avuçlarıma;
kocayemiş çiçeklerinin özünü tatmak
yanı sıra...

püren çiçeklerine konmak
arılarla birlikte; çam kozalaklarının
kurularını ayıklamak,
toprağın nimetleri toplamak bir de

geceleri ay ışığı altında doğayı dinlemek
ne büyük nimetmiş, anladım.
özlüyorum işte, bu sebeptendir ki
hep noksandır bir yanım.

3 Kasım 2021 - haticeak