Gülüşündeyim dedin gülüşünde ,
Ankara 'ya anlattım seni
Anıttepe'den Anıtkabir'e açılan sokaklardı bir huzur vardı ,
Cennetinden mi kalbime açılan sokaklardı huzur sebebim,
Sen ki kirpiklerindeki günışığına hasretliğim ,
Sen ki kalbimde ruhumda bütün varlığımda sensin,
Ankara senle güzel Ankara sen kadar huzur ,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta