Ankara Yağmuru Şiiri - Erhan Erbay

Gürlemelerin korkutucu olsa da
Kara bulutlara dolsan,
Bir hışımla sağanak olup
Bardaktan boşanırcasına da yağsan
Nafile
Temizleyemezsin o meydanı
Ankara yağmuru,
Muhammed Veysel daha dokuzunda
Babasının eli omuzunda
Yeşertemezsin umutlarını
Ankara yağmuru,
Kökleri söken fırtına ile gelsen
Coşkun nehirleri boşaltsan
Nafile,
Barış diye haykıranların
Halaya duranların
İnsan olanların
Dindiremezsin acısını
Ankara Yağmuru,
Eşitlik, Kardeşlik, Özgürlük,
Dillerindeydi,
Öğrencisi, işçisi, mühendisi
Okuyanı, okumayanı
Can cana, sırt sırta
Nöbetçisiydi insanlığın
Temizleyemezsin kan lekelerini
Ankara yağmuru,
Unutmayacağız bu meydanı
Bugünü on ekimi
Bu kalleşliği unutmayacağız,
Umudumuz var
Barış deyip de düşenlerimiz
Hepsi çimlenecek tohum
Saçıldılar Ekim ayında
Yürek topraklarımıza