Ankara taşları bana bakıyor;
Olmadı gözyaşım sabrına fren.
Bir ela gözlü kız içim yakıyor;
Mangalla köz verin beni söndüren.
Ankara taşları yetmiyor artık;
Bağrımı dövecek yüce dağ verin.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Hocam elllerine sağlık.
Harika... Saygılar .
hüzünlü fakat son derece başarılı bir şiir okudum sayfanızda.
kutlarım Nadir bey başarılarınız daim olsun saygılar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta