Ankara Otogarında
Meczup bir yalnızlığa uyanmakta gece.
Demli bir bardak çayın buğusunda yanarken dudaklarımız,
Son peronda kalkacak ilk otobüsü beklemekte şarkımız.
Söylemek hiç gelmese de içimden;
Şimdi senle ben paylaşılmış bir simidin iki yarısıyız;
Ayrı ellerde, ayrı yollarda.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta