Burcu toprak, saçı yaprak bir kızım
Miladım sonbahar diye belki
Denize düştüğüm an karasızlık
Gurbete gidince Ankara'sızlık korkutur beni.
Bu kent öğretti bana sevmeyi...
(24 Nisan 2003)
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Ankara fardındadır.
Üçüncü dize Ankara'nın girişine asılabilir.
Ne güzel. Bir şehrin sevgiyi ögretmesi..
tüm anadoluda sevmeyi öğretecek bir topraktan geliyorsun heryerde seveceksin hemde aşkla
ankara kızlarını güzel tarif etmiş
belke de kendini...
tebrikler
vay benim bozkır kokulu hemşehrim, yeniden selam, ankara'dan, bu kentte aynı duyguları öğren mişiz belli ki, sen çok güzel öğrenmişsin harikasın, benim 'şehir ve ben' adlı şiirimi bir kez okur musun lütfen
Yapmayin... yanira basmayim, Bende Aslen Ankara'liyim, sirtimda kalin kalin yanirliyim... Tenrikler
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta