Ankara Hamamönü Gülbahçe'de

Bir akşam arayıp, Ankara sordu,
Geleceğim dedi, muştular verdi.
Güller açtı gönlüm, İrem’i serdi.
Karun oldu mülküm, onuyorum ben
Yanında kavrulup yanıyorum ben

Kabakçı Konağa, Ankara indi.
Gönlümde yaramın sancısı dindi.
Ankara gül koktu, her yana sindi.
Ankara, çevrende dönüyorum ben.
Yanında kavrulup yanıyorum ben.

Mehmet Âkif Parkı, gülle donandı.
Tacettin Veli’de ışıklar yandı.
Ezanlar okundu, ruhlar uyandı.
Beden sıtma tuttu, donuyorum ben.
Yanında kavrulup yanıyorum ben.

Hamamönü Gülbahçe’de oturduk.
Kalpten kalbe giden, köprüler kurduk.
Diz dize, göz göze, sohbete durduk.
Ankara, kül oldum, sönüyorum ben.
Yanında kavrulup, yanıyorum ben.

Türküler söyleyip, alkışlar tuttuk.
Sobada ısındık, dünü unuttuk.
Başka lezzetlerle, lokmalar yuttuk.
Ankara, kıbleğâh dönüyorum ben.
Yanında kavrulup, yanıyorum ben.

Çaylar geldi, masa, yattı sallandı.
Yanaklar kızıla, döndü allandı.
Sohbet koyulaştı; baldı, ballandı.
Ankara, tutuştum, sanıyorum ben.
Yanında kavrulup, yanıyorum ben.

Kıpır kıpır, heyecanlı yanımda.
Ateş girmiş, kor tutuşmuş kanımda.
Unutamam, hep kalacak anımda.
Ankara, sevgine kanıyorum ben.
Yanında kavrulup yanıyorum ben.

Ankara’yla ben Cennet’i yaşarım.
Derya, deniz, ummanları aşarım.
Sen Ankara, ben Ankara şaşarım.
Ankara, kor ateş, banıyorum ben.
Yanında kavrulup, yanıyorum ben.

Kordan elleriyle, alev dudağı.
Sandım ki girdiğim bu, İrem Bağı.
Sinesi volkanik, Erciyes Dağı.
Ankara, Gülbahçe anıyorum ben.
Yanında kavrulup yanıyorum ben.
27 Aralık, 2013, Ankara/Hamamönü, Gülbahçe saa19.30