Ankara Gurbet Şiiri - Nasıf Acar

Bir taşıt ilerliyor,
Ankara yolunda…
Gözlerim takılı peşine,
Gidiyor ardı sıra…
Gidiyor…
Benlik insanların yüreğine,
Uzak dağlar ardındaki sevdiklerim,
Takılmıyor artık,
Gözbebeklerimin karasına,
Her saat başında karanlığın,
Uykularım uçuşuyor aralıklı,
Her saat başında,
Sertçe vurulan çizmelerin,
Tok sesleri,
Bir çiğnemlik,
İz bırakıyor yüreğimde…
Her saat başında,
Ölüm bana,
Kim bilir kaç geceler,
Yakın durur bilemem…
Ölümle açan karanfil,
Ölümle çiğnenen her ışık,
Her saat başı,
Tiz bir tren çığlığı,
Uykuları bölüyor.
Bir bıçak darbesiyle,
Bir uçtan bir uca…
İkiye bölüyor,
Kızılımtrak,
Tomurcuklar nedendir?
Açıp sönüyor hemencecik,
Bende ki uçmaya hazır kuşların,
Kanatları tutuluyor…
Uçuramıyorum Ankara…..

ANKARA/Polatlı
Ekim 1986