Gönül köşkümü yıktın, yere çaldın Ankara.
Sen de bensiz bir garip, öksüz kaldın Ankara.
Al elim ellerine, dindir acım Ankara,
Şimdi Ferhat misâli geziyorum Ankara,
Seni bensiz bırakmam, geliyorum Ankara..
Derman ol dertlerime, gamı bitir Ankara,
Sevincim ol, neşem ol, gel sevindir Ankara.
Saçların bağrıma ser, nura erdir Ankara.
Şimdi Ferhat misâli geziyorum Ankara,
Seni bensiz bırakmam, geliyorum Ankara..
Çağrı’yı çağırdıysan, sana koşar Ankara,
İşi gücü terk eder, hatta boşar Ankara.
Gülüşüne kurbandır, senle coşar Ankara.
Şimdi Ferhat misâli, geziyorum Ankara,
Seni bensiz bırakmam, geliyorum Ankara...
9 Kasım, 2013,Ankara /Çankaya
Abdullah Çağrı Elgün
Kayıt Tarihi : 9.08.2026 14:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!