Ankara'dan Ramazan

Ankara’ya bir ferahlık rahmet iner Ramazan gelince,
Ulus’ta Hacı Bayramda ezan sesi yankılanır ince ince.
Taşlar dahi çiçek açar insan sevince
Sokak lambaları bile daha yumuşak parlar,
Sanki her ışık kalplere umut saklar.
Bir pide kokusu yayılır mahalle aralarına,
Komşu komşuya selam verir,
Aynı sofraya uzanır farklı eller
Çorba buharında kaybolur kırgınlıklar, kederler.
Bir hurma paylaşılır, bir tebessüm çoğalır,
Dostluk iftar vaktinde yeniden doğar.

Ramazan öğretir en sade gerçeği:
Temizlik önce kalpte başlar, sonra eşiği geçer.
Herkes kapısının önünü süpürse bir sabah,
Bütün şehir tertemiz olur, bak işte o zaman.
Güzelleşir tüm toplum an ve an.
Toplum sen, ben, bizden ibaret,
Ayrı ayrı değil; omuz omuza bir emanet.
Biz düzelirsek dünya düzelir,
Bir kalp arınırsa karanlık çözülür.
Ankara’nın ayazı bile yumuşar o vakit,
Sevgi çoğalır, dostluk olur en büyük nimet.
Ve temiz bir gelecek filiz verir usulca,
Bir kedinin başını okşamakla başlar belki büyük bir devlet
El ele verirsek kurulur o mümtaz medeniyet.
Kuşaktan kuşağa, nesilden nesile yaşayacak ilelebet.