‘’Bir Ankara sabahında yalnızlığımla, yalnızlığa dem vurmak varmış.’’
ANKARA’DA SEHER YELİ
Yağmurla karışık fırtınalı bir gece yarısı
Yalnızlık çökmüş şehrin tam ortasına
Su göletlerine yakamoz inmiş ay sarısı
Sanki seni çizmiş noktası noktasına.
Eşlik eder yalnızlığıma, banliyö gıcırtısı
Yağmurlar ağlar, saçaklardan dökülür çisentisi
Köşe başında bekler beni, gece simitçisi
Vururuz ince belli bardaktan, çayı çayına.
Kurtuluş Parkı, parke taşlı cadde
Vakit küçük, vakit çocuk daha bu saatte
Borcum kendime, bu senet bu ahitte
Yürürüm kendi borcumla koyun koyuna.
Zaman molasız yol alır, sabaha kalaya
Bana seher dokunur, seher dokunur Ankara’ya
Ağır gelir palto omuza, duman da cigaraya
Sarhoş misali dilimde mıhtır, yarasın yarasına.
Kayıt Tarihi : 23.05.2026 15:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!