nereden başlamıştım yıllarıma
uslu bir çocuk gibi
ne günlerden gecelerden
geçtim ankara’da.
okumak için
Konya asfaltını geçmek
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu siiri ben yazmis olmaliyim diye okurken kendimden suphe ettimm...olamaz boyle birseyy!
tebrikler efendim..selamlarimla
Ankaram güzel şehrim orda yaşayıp ta anıları olmayan varmıki.. eski ve güzel anılar mazide kalan..
Tebrikler üstadım..
Yaşanan ilkler ve sonlanmayan umutlar ve geçmişe özlemler , yumak olmuş düşmüş dizelerinize.Ahhh birde Hülya var .Çıkıp gelse düşlerinizin en karanlık yerinde....ne güzel olurdu değilmi ? Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta