ANKARA
Okulu bilmeden Ankara’yı bildim ben
Yüzüme ışırken Ankara sabahı
Ulucanlar’da bayır bir sokakta oturduğumuz evi bildim
Zile’den sonra ikinci yurdumdu
Ben Ankara’yı sevdim ama o bana hep serin durdu
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta