Doğdum büyüdüm ve öldüm . Varlığını yokluğumda gördüm.Kayboldum ve hiçliği öğrendim. Nil'in son
damlasıydım, fırtınaya döndüm. Çok gemiler batırdım, nicesini de es geçtim. Pir Sultan Abdal'a isyan
ettim. Işıktan mahrum yaşadım , seni görünce iğne deliğinden güneşi geçirdim. Sen benim Lisa'mdın ,
resmini Leonardoya çizdirdim. Kükredim , adını dünyaya haykırdım . Sağır sultanı uyandırdım.
Özleminden günlerce ağladım sonra ülkeye musonlar yağdırdım. Umudu toprağa ektim . Sonra gittim
babilin asma bahçelerini budadım. Olmaz dediler oldurdum . Yinede kızdım . Uğruna romayı yaktım ,
Neronu bile kıskandırdım. Umursamadan yaşadım . Ben bir ankaydım , ölüm bile olsa sonunda
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta