Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
çağrısız gelmeler ri bilirim üstat çağrız gelmelerin gidişi zor olur eline kalemine yürğine sağlık
Şimdi,
Bir yalnızlık rüzgarı vurur saçlarıma,
Dudaklarımdan dökülür acı ezgiler.
Çağrısız gelir hüzün kuşları bahçeme,
Çağrısız gider.
TEBRİKLER GÜZEL MISRALARIN İÇİN TEŞEKKÜRLER.
'... nerdesiniz ey sevgililer/ eski sesleriniz...' Ses eskir mi gerçekten? Eğer eskirse neden yalnızlık rüzgarı vurur saçlarınıza?
... Bunu ikimiz de biliyoruz. Ama, yine de hayatın kalıplarından taşıramayız kendimizi... Oysa, eski olan kalıptaki hayatlarımızdır, sevgilinin sesi değil...
... Yoksa korkakmıyız ne?...
Eski sevgililerin de yüreği eziktir sanırım;
bir başka balkonda...
sevgiyle kalın...
mehmet kuvvet
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta