Bir akşamüstü düştün aklıma,
Güneş bile vazgeçti batmaktan.
Adını anmadım, yetti bana
Sessizce içimde kanmaktan.
Sevdim seni, bilmezsin belki,
Söz olmadan, dile gelmeden.
Gidişin kaderden mi bilmem,
Ama dönüş yoktu en baştan.
Bir umut bıraktım eşiğine,
Rüzgâr aldı, savurdu gitti.
Ben bekledim, sen unuttun,
Zaman ikimizi de yitti.
Şimdi ne sen varsın yanımda,
Ne ben eskisi gibi ben.
Kalan sadece anılarda
Yarım bir sevda, kırık bir “sen”.
Kayıt Tarihi : 3.2.2026 00:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!