Yalnızlık, her kapı zilinde kalbin şahlanmasıdır aslında,
Hiç çalmayan o kapıya koşarsın nefes nefese...
Ya bir çocuk oyunudur , ya kapıda kalmıştır bir yabancı,
Boynunu büküp içeri girmekmiş meğer, sessizliğin ilacı.
Yanlızlık nedir bilirmisiniz...
Kalabalıkta üşümektir aslında.
Bir odada beş kişiyiz derim,
Dört duvar bir de ben… geriye kalan suskunluk.
Bağırırım,
Soğuktur yetimhanenin duvarları;
Rüzgâr bile girmez içeri,
Vardır küçük bir penceresi…
Aralar umudu sessizce,
Çocuğun hayalleri,
O pencereden gördüğü kadardır sadece.
10’lu yaşlar, çocukluğumuzun en güzel yılları,
Düşmenin acıtmadığı,
Yarınların korkutmadığı zamanlar.
Bir misket kadar dünyamız,
Kör ebe kadar gördüğümüz gerçekler.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!