-XIX-
Radyonun İçindeki Küçük Adamlar
İlkönce, limon ağaçlarını kuruttu yel.
Narenciyeler karardı, batan güneşler gibi�
Masallar yarım kaldı,mutluluk tökezledi.
Merhametsiz karanlık içindeyim
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Devamını Oku
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum




uzuuun zamandır beklediğim Anı serisinin devamı gelmiş... çok sevindim... ayrı bir tat alıyorum Anı serisi şiirlerinizden... dilerim devamını okumak için yine aylarca beklemem gerekmez...
teşekkürler ve gönülden tebrikler Ekrem Bey...
10 puanımla selamlıyorum şiirinizi...
saygı ve selamlarımla...
Artık çocukluklar da masum yaşanmıyor değil mi... tv ve bilgisayar sayesinde...Tebrikler
Radyo-televizyon...Bakış açısı,orjinalliği ve anlatımıyla çok güzeldi.Tebrik ediyorum.Saygılarımla...
Dinlerken radyoda beyinde yansırdı görüntüler... Şimdi hazır beyaz renkli camda... yerinde sayıyor beyinler diyesim geldi. Tebrikler şiire. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta