Aylardan kasım, ayazın ortasında senin için parmaklarımı kırdım
Nüksediyor kalbimin derinliklerine sen dolu tek bir kıvılcım
Gerginliğimin sebebi yokluğunda kalbe takılan sensizlik tacı
Elbet sensizliğimle batan güneş bir gün seninle yeniden doğacaktır
Lambalarını söndürdüğüm göz altlarım bir gün sen ışığıyla tekrardan mutluluk dolacaktır
İstifasını istemedi hiç bir zaman kalbim kalbinden, sen kalbimin ebediyeti olacaksın
Ne bir hüzün yağmuru ne de ayrılığın çığlığı, hiç biri sonu olamayacak bize ait duyguların
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta