Aylardan kasım, ayazın ortasında senin için parmaklarımı kırdım
Nüksediyor kalbimin derinliklerine sen dolu tek bir kıvılcım
Gerginliğimin sebebi yokluğunda kalbe takılan sensizlik tacı
Elbet sensizliğimle batan güneş bir gün seninle yeniden doğacaktır
Lambalarını söndürdüğüm göz altlarım bir gün sen ışığıyla tekrardan mutluluk dolacaktır
İstifasını istemedi hiç bir zaman kalbim kalbinden, sen kalbimin ebediyeti olacaksın
Ne bir hüzün yağmuru ne de ayrılığın çığlığı, hiç biri sonu olamayacak bize ait duyguların
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta