tanrı
gözümün perdesini uçurdu
dip bir dalganın eşiğinden
saldı okyanus çölüne
binlerce sarsıntının çığlığını
taş bir sofanın ayak ucuna boşaltayım diye
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




an-fora!
çıldırmanın hazzında...
uçuşuyor saniyeler dakikalar yıllar
ayağı aksak medeniyet geride
ve cehalet hep iki adım önde
kalabalık metropoller, sekizgen piramitler
çelikten köprüler ağı...
ah! metal yığını dünya, öksürsen savaş
tıksırsan ölüm
ışığın gözbebeğinden çivili adamlar geçiyor
ve karanlık kan söktürüyor sokaklara
/
ŞİİR YORUMA HACET BIRAKMIYOR...
Şairenin Yüreğine Sağlık./n.a.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta