İyi veya kötü geçen hayatlarımızda sarıldığımız,
sığındığımız yerler mekanlar ve insanlar vardır.
Ama sığınacak hiç birşeyi olmayan ve olsa da kabullenmeyen yalnız ruhlar her gece sonunda,
uykusuzluğunu bir kupa dolusu kahve ve sigarayla bastırır.
Çünkü, olması gereken hiçbir şey olmamıştır.
İnsan kırılgan yapısıyla savaşmaya çalışırken hayatla, kaderin sorgusu hiç bilmediğin yerden sorar soruları.
Bir zaman sonra düşünmemeye çabalamamaya başlar insan.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta