İyi veya kötü geçen hayatlarımızda sarıldığımız,
sığındığımız yerler mekanlar ve insanlar vardır.
Ama sığınacak hiç birşeyi olmayan ve olsa da kabullenmeyen yalnız ruhlar her gece sonunda,
uykusuzluğunu bir kupa dolusu kahve ve sigarayla bastırır.
Çünkü, olması gereken hiçbir şey olmamıştır.
İnsan kırılgan yapısıyla savaşmaya çalışırken hayatla, kaderin sorgusu hiç bilmediğin yerden sorar soruları.
Bir zaman sonra düşünmemeye çabalamamaya başlar insan.
Bunca yıl yaşadım
Elime ne geçtiyse yitirdim
Biraz daha yaşayacağım
Yalnız bir şey biriktirdim
Bir bakış, bir görüş, bir duyu, bir düşünce
Devamını Oku
Elime ne geçtiyse yitirdim
Biraz daha yaşayacağım
Yalnız bir şey biriktirdim
Bir bakış, bir görüş, bir duyu, bir düşünce




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta