İyi veya kötü geçen hayatlarımızda sarıldığımız,
sığındığımız yerler mekanlar ve insanlar vardır.
Ama sığınacak hiç birşeyi olmayan ve olsa da kabullenmeyen yalnız ruhlar her gece sonunda,
uykusuzluğunu bir kupa dolusu kahve ve sigarayla bastırır.
Çünkü, olması gereken hiçbir şey olmamıştır.
İnsan kırılgan yapısıyla savaşmaya çalışırken hayatla, kaderin sorgusu hiç bilmediğin yerden sorar soruları.
Bir zaman sonra düşünmemeye çabalamamaya başlar insan.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta