Nispeten burukluklar kabahatinde ışıkları söndürdük.
Çala kalem kontrolsüz gıybetlerde sırtlarımız dönük.
Hislerimiz günaşırınca kifayetsiz dalgınlığın tenhasında.
Hiyerarşi zırvalıklarında olgunluğumuz bakışlarımız hizasında.
Oysaki ciddiyetin çaresizliği örmüş kınadıklarınızı.
Darmadağın kırgınlıklarda nefsin kundağı.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta