05.14.1995 Şanlıurfa akçakale
Son zamanlarda dünyaya, hayata ve insanların bakış açım ziyadesiyle değişmiş durumda.
İnsanlara hayatın önlerine getirdiği buhran gerek ekonomik sebepler gerekse sosyal sebepler onların hayattan ve yaşayış biçimlerinden nefret etmelerine yol açıyor maalesef.
İnsanların kendilerinden bile tiksindiği, bıktığı gözler önünde.
Dünyanın, hayatın ve bilhassa insanların iyi olacağına dair umudum sol yanımdaki cevahirin içinde saklı ve tazeliğini her daim koruyacaktır.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta