Köşeye fırlatılmış bir Anayasa kitapçığı gibiyim;
Sayfalarım kırgın, maddelerim sessiz.
Üzerimde çiğnenen tüm hakların gölgesi,
Ağır bir toz tabakasının altında, kimsesiz.
Bütün o büyük yeminler, o süslü vaatler,
Bir fırlatılışta savruldu odanın en karanlık yerine.
Kimse dönüp bakmıyor artık satırlarıma,
Kimse inanmıyor adaletin o kutsal metnine.
Cildim yırtık, ruhum darmadağın,
İçimde korunamayan özgürlüklerin sızısı var.
Hukukun üstünlüğü dedikleri o sırça saray,
Şimdi ayaklar altında, kırık dökük anılar.
Bir krizin ortasında unutulmuşum,
Ne soran var adımı ne de anlayan derdimi.
Köşede sessizce sararırken kağıtlarım,
Bekliyorum yeniden hatırlanacağım o günü.
ENGİN TOPKAN (01.01.2026)
Engin TopkanKayıt Tarihi : 4.07.2026 14:16:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.



