ANTOLOJİ ESER NO: 111
ESER ADI: ANAM DA ÖLDÜ
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Ağıt / Ana Hasreti
SÖZLER
Anamdan doğalı ateşler düştü
Ağlaya ağlaya ciğerim şişti
Bebeğim emekler yerlere düştüm
Yerden kucaklayan anamda öldü
Ver yansın ver yansın ocaklar yansın
Küllerim savrulur acılar kalsın
Gün görmez bu beden ölmez sansın
Acımı saracak anamda öldü
Gençliğim ellerde el kızı çaldı
Emekler boşuna elim boş kaldı
Sarılacak beden kadere saldı
Dert yanacak kimse anamda öldü
Kayıt Tarihi : 19.04.2026 21:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; hayattaki en karşılıksız sevginin ve en sağlam kalenin yıkılışının hikayesidir. Muharrem Ayrancı, doğduğu günden beri peşini bırakmayan çileleri ve hayatın sillelerini anlatırken, düştüğünde onu yerden kaldıran o yegâne elin artık olmayışının acısını haykırır. Gençliğini "el kızı"nın çaldığı, emeklerinin boşa gittiği bu dünyada; dertlerini anlatacak, acısını saracak kimsesi kalmayan bir insanın mutlak yalnızlığını resmeder. "Ocaklar yansın" feryadı, bir evin direğinin değil, bir ruhun dayanağının yok oluşuna yakılan bir ağıttır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!