Alistim gurbetin sokaklarina,
Unuttum koynunda yatmayi Anam.
Ekmegini yedim, suyundan ictim,
Unuttum lezzeti tatmayi Anam!
Kendimi hayalle avuttum, durdum.
Her bir rezaleti guzele yordum.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta