Cahildi-mahildi ama anamdı…
Nasıl bir beklerdi başımda sabahlara kadar
Hastalanıp yataklara düştüğümde,
Nasıl bir öperdi yüzümü-gözümü,
Yollarımı nasıl bir beklerdi akşam ezanlarında,
Dar vakitlerde yerler mühürlenirken,
Nasıl bir gururlanırdı boyumla-bosumla belli etmeden.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta