Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
DEĞERLİ DOST, GÖNÜL SAYFANIZDAN GÜZEL BİR ŞİİR OKUDUM, BU GÜZEL ŞİİR İÇİN SİZİ TEBRİK EDERİM, SAYGILAR!
çok güzel olmuş efendim tebrikler saygılarımla allaha emanet olunuz hasan karabay
ANA diyen yürekler hep varolsun saygı ve sevgi ile yadilenlerden olsun ANA dile kolay mı ANA OLMAK emek ister cefa ister ANA olmak sabır ister.saygılarımla tam puan.ANNENİZ İTHAFEN YAZDIĞIN BU DİZLER İLE BİN YAŞAYIN.
CENNET ANNELERİN AYAKLARI ALTINDADIR...BEN FARKLI BİR YORUM YAPICAM AMA..SİZİN İMAN DOLU YÜREĞİNİZ VE FARKEDEBİLDİĞİM SİZİN GİBİLERİN..BENİ ÇOK MUTLU EDİYO..NE GÜZEL YA ,ÇÜNKÜ DOĞRULUK BURDA.AHLAK BURDA,DÜRÜSTLÜK BURDA GÜVEN BURDA O KADAR GÜZELLİKLER VAR Kİ;ANLAMIYORUM BAZI MÜSLÜMANLARI,NEREYE GİTMEYİ PLANLIYOLAR.YA DA MÜSLÜMAN DEĞİLLER.HANGİ İNSAN İNANCINA KARŞI GELİR KABULLENMEZ,,İNANMIYO O ZAMAN.BİLMİYO ÖĞRENMEKTEN DE SIKILIYO.ASLINDA ONU SIKAN NEFSİDİR EN BÜYÜK DÜŞMANI ,ŞEYTANDIR...MÜSLÜMAN BİR ÜLKEDE DĞOMUŞUZ NE GÜZEL. BİNLERCE ŞÜKRETMEMİZ LAZIM ÇÜNKÜ BİZ CENNETE YAKIN BİR YERDE DOĞMUŞUZ..KİM VAR ÖLÜMSÜZ..GARANTİSİ VARMI HİÇ KİMSENİN ......KUSURA BAKMAYIN..RAHARSIZ OLUSANIZ SİLİNDE BU MESAJIMI..AMA BUNLARI PAYLAŞMAK İSTEDİM..
Gurbetten Annem’ e Mektup
Gurbetten elini öpmek için ben
Gelirim üzülme ey güzel anne
Bana ne yaşanan güzel değerden
Seni çok özledim ey güzel anne
Ben ahın’ı aldım afferdermisin
Biricik oğlum yavrum dermisin
Yine eskisi gibi severmisin
Beni affet,affet ey güzel anne
Aç desen açılır cennet perdesi
Kulağına gelsin yavrunun sesi
Söylediğin sözün her kelimesi
Dualarım olsun ey güzel anne
Gurbetin gecesi karanlık soğuk
Yıldızları ay’ın renkleri soluk
Sislerin ardında hep ruhum boğuk
Bekle döneceğim ey güzel anne
Gurbetin güneşi hüzünle çöker
Yavrun buralarda kahırlar çeker
Geriye döner mi giden ölüler
Ölmeden dönerim ey güzel anne
Anladım her zaman sana muhtacım
Sensin benim artık sevap ilacım
Bundan sonra benim başımda tacım
Olacaksın artık ey güzel anne
Sonu bitmez gurbet gecesi gibi
Romanın bitmeyen hecesi gibi
Rüyada bir tatlı kuş sesi gibi
Sözlerin kalbimde, ey güzel anne
Sen melekler kadar temiz kalplisin
Hem affeder hem de merhametlisin
Hakkını ödeyemem yıllarca senin
Hakkını helal et ey güzel anne
Hasan Ayar
NE DİYOR ÜSTAT: ANNE GİRDİN DÜŞÜME YORGANIN OLSUN DUAM MEZARINDA ÜŞÜME.........CENNETİN VARİSİ ONLAR...
Canım Anam
Benim dünyalar güzeli anam,
Benim güzel anam canım anam,
Duanı almazsam halim yaman,
Benim güzel anam canım anam.
Sevdin okşadın sen saçlarımı,
Ağlardım silerdin göz yaşlarimi,
Affettin hatamı suçlarımı,
Benim güzel anam canım anam.
Benim için böldün tatlı uykunu,
Öğrettin bana güzel huyunu,
Yuva yaptın bana sıcak koynunu,
Benim güzel anam canim anam.
Güller gibi baktın soldurmadan,
Çektin nice zahmet aldırmadan,
Beni yer göklere sığdırmadın,
Benim güzel anam canım anam.
Ağlıyorum anam ağlıyorum.
Ah çekerken seni anıyorum,
Başım sızlarsa anam diyorum.
Benim güzel anam canım anam...
Fatma Alageyik,,,,,,
Rabbim onları başımızda eksik etmesin,annesi olmayanlarada Allahtan sabırlar diliyorum,selam tüm annelere,kutluyorum efendim,
Yüreğinize sağlık,kaleminiz daim olsun,saygılarımla,tam puan
Allah rahmet eylesin arkadaşım.Ana yokluğu çok büyük acı.Yüreğinize sağlık.
Eteği yorganım yastığım dizi,
Namertlere muhtaç etmedi bizi,
Cömertlikte sanki rahmet denizi,
Yemedi yedirdi üzmedi anam.
Ustaoğlu hakkın nasıl ödersin?
Minnet ve hürmetle elin öpersin,
Duacıyım hemde cennete girsin,
Kalbimde yaşıyor ölmedi anam.
Allah C.C. anacığınıza gani gani rahmet eylesin. Mekanı cennet olsun. Ne yapalım?
Gidimli, gelimli dünya
Sonu ölümlü dünya.
Şimden geri bize düşen onların ruhlarını şâd etmeye çalışmaktır. Benim de merhume anneciğim ve bütün anneler için sayfamda bir çok eserim var.
Uğrayıp tedkik edebilirseniz lütfetmiş olursanız.
Tam puanla tebrik ediyor, özel listeme alıyorum.
Kalemin daim, ilhamın bol olsun sevgili üstad.
Vesselam...
Bu şiir ile ilgili 9 tane yorum bulunmakta