Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
şiirinin sonunu üstüme alınarak sana bidaha üzüntünün sebebini niye böyle hissettiğini sormamaya karar verdim...
dilediğince yaşaman dileğimle...
Beni doguran anam
cennette yatiyor simdi...
yureginize saglik, dost
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta