Analar.
Hak’tan bir armağandır kullara analık,
Yufkadır gönülleri, bilmezler ukalalık.
Başımıza taç olur bir tel saçı dahi,
Gözümüzün nurudur, gönlümüzün sabahı.
Her can içinde bir sır, bir aslan gizlidir,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta