Bozlağın feryadı düşer bozkıra
İnsan insanı incitir mi ha
Ana doğurur dünyayı sırtında
Kadına söz atan utanmaz mı ha
Kimi hor gördü cahil dilinde
Kimi yaraladı öfke elinle
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta